زندگینامه مختصر امام محمدتقی (ع) (به مناسبت سالروز شهادت آن حضرت)

imam mohammad taghi

امام محمد تقى (علیه السلام) دهم ماه رجب سال 195 هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش حضرت رضا(علیه السلام)و مادر ارجمندش بانویى مصرى تبار به نام سبیکه یا خیزران بود .

وی در سن 7 سالگى و پس از شهادت امام رضا (علیه السلام)به امامت رسید و هفده سال رهبرى شیعیان را به عهده داشت. دوران امامت ‏آن حضرت با دو نفر از خلفاى ستم پیشه عباسى مأمون و معتصم مقارن بود.

امام محمدتقی (علیه السلام)در داشتن تمام صفات زیباى اخلاقى و انسانى سرآمد خوبان روزگار بود. پارسایى، علم و دانش و بخشندگى‏اش موجب شده بود با القاب جواد، تقى، مرتضى و منتجب شناخته شود. حضرت جواد (علیه السلام)بر این باور بود که آیات الهى باید در جامعه فراگیر شوند و تمام مسلمانان در گفتار و رفتار و استدلال‌ روزمره خود از قرآن و معارف بلند آن بهره گیرند، به همین جهت‏ سعى مى‏ کرد در گفتگوها و معاشرت و برخورد با مردم از آیات قرآن استفاده کند. حضرت رضا (علیه السلام)در مورد منزلت فرزندش امام جواد(علیه السلام) و مادر مکرمه آن حضرت، به یارانش فرمود: من داراى پسرى شده‏ام که همچون موسى شکافنده دریاهاى علم است و مانند عیسى مادرى پاک دارد.

امام را همه مسلمانان، عالمی بزرگ می دانستند. ایشان انسانی بردبار، نیکو سخن، عابد و بسیار باهوش بود. حدیثهای بسیاری از آن امام، در کتابهای حدیث، از جمله عیون اخبار الرضا، تحف العقول، مناقب و بحارالانوار نقل شده است.

امام جواد (علیه السلام)در ذی قعده سال 220 هجری و در سن 25 سالگی به دست همسرش ،ام الفضل، (دختر مامون) مسموم و به شهادت رسیدند.

نگاهي به مراسم بيرق زنان در دزفول
بازتاب باورهای دینی در منظومه "حیدربابایه سلام" اس...
 

نوشتن دیدگاه